"De benjamin van Team Oranje droomt van olympisch goud"

 In rolstoelbasketbal

Nee, lastig om erover te praten vindt hij het niet. Tien jaar was Quinten Zantinge uit Havelte toen hij door een ski-ongeluk in een rolstoel terecht kwam. Klagen deed hij nooit, knokken voor wat er nog wel was des te harder. Het leverde hem een plek op in de nationale rolstoelbasketbalselectie. Vanaf vandaag gaat de 16-jarige benjamin van de Nederlandse ploeg voor goud tijdens de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro.
Zenuwen? Gedecideerd schudt Zantinge zijn hoofd. ,,Nee, ik heb er vooral heel erg veel zin in.” Dat de openingswedstrijd tegen Australië wordt gespeeld, torenhoog favoriet voor een gouden medaille, vindt hij alleen maar mooi. ,,Als we ze verslaan zitten we er direct lekker in. En waarom zou dat niet lukken?”

Het tekent de mentaliteit van de 16-jarige topsporter. Moeilijke situaties zijn er om te overwinnen, barrières om te doorbreken. Problemen, natuurlijk ze bestaan wel, zeker als je op jonge leeftijd in een rolstoel terecht komt, maar als je ervoor wilt gaan is er veel mogelijk. Het is precies de reden waarom hij op 15-jarige leeftijd zijn ouderlijk huis in Havelte verliet om op zichzelf te gaan wonen op Papendal. Om zijn droom te verwezenlijken, legt hij uit. ,,Deze Spelen zijn de beloning daarvoor.”

Tien jaar was hij nog maar toen hij samen met zijn zus een skitochtje maakte in de Oostenrijkse bergen. Het had heel erg hard gesneeuwd, herinnert hij zich. ,,Ik gleed uit over een hobbel en kwam tot stilstand tegen een boom.” Daarna ging het snel. Een traumahelikopter pikte hem op vanaf de piste, omdat de toegesnelde ‘bananen’ waarmee ongelukkige skiërs vaak naar beneden worden vervoerd niet verantwoord waren, en bracht hem naar het ziekenhuis in Salzburg.

Toen hij zijn ogen daar opende vertelde zijn moeder hem het trieste nieuws. Hij zou nooit meer kunnen lopen of staan. ‘En met krukken dan?’, vroeg hij hoopvol, maar zijn moeder schudde haar hoofd. Terug in Nederland gooide hij ziel en zaligheid in zijn herstel in het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag, waar hij een maand of vier verbleef. Daar kwam hij tijdens het sporten in aanraking met rolstoelbasketbal. Een nieuwe liefde was geboren.

Al snel bleek hij over een meer dan gemiddeld talent in de sport te beschikken. Zoveel dat hij als 15-jarige werd toegevoegd aan de Nederlandse selectie, waarmee hij vierde werd op het EK, goed voor een plaats op de Spelen in Rio. Een jaar verder is hij nog steeds met afstand de benjamin van de selectie. Op veel speeltijd denkt hij als backup Guard niet te kunnen rekenen, maar dat mag de pret niet drukken. ,,Ik ben al blij dat ik er bij zit. Welke 16-jarige kan nou zeggen dat hij naar de Spelen mag?”
De kansen van de Nederlandse equipe zijn lastig in te schatten, vindt Zantinge. Nederland is ingedeeld in poule A met Australië, Canada, Spanje, Japan en Turkije. ,,Een pittige loting. Maar een plek bij de eerste vier in de poule zorgt voor een ticket voor de kwartfinale. Dat moet zeker mogelijk zijn. Vanaf daar zien we wel.”
Zenuwen? ,,Nee, ik heb er vooral heel erg veel zin in.” – Quinten Zantinge
,,Welke 16-jarige kan nou zeggen dat hij naar de Spelen mag?”